Historia Lini kolejowej Tajlandia-Birma zwanej "Linią śmierci"

Po minięciu wspomnianego przejścia w skałach linia kolejowa biegła dalej wzdłuż zachodniego stoku gór. Zaraz za "Hammer and Tap Cutting" znajdował się kolejny drewniany most. Za nim, w odległości około 300 metrów natrafiamy na kolejne przejście w skałach, tym razem nie tak okazałe jak "Hammer and Tap Cutting". Znajduje się on w odległości około 1500 metrów od wejścia do "Konyu Cutting". Tuż za nim znajdował się nieduży drewniany most, pod którym w czasie monsunów płynął niewielki choć bardzo wartki strumień.

Odcinek linii kolejowej pomiędzy Hammer and Tap Cutting a Hintok Cutting. Fotografia 127. Odcinek linii kolejowej pomiędzy "Hammer and Tap Cutting" a "Hintok Cutting".

Za tym mostem (czwartym za "Konyu cutting") jeńcy musieli ponownie przebijać się przez skały. Do usunięcia był występ skalny wychodzący ostro ze zbocza górskiego. Skały z tego występu posłużyły, kilkaset metrów dalej, do usypania wysokiego na 7 metrów nasypu. Opisany tu odcinek drogi widoczny jest na fotografii nr 127.












7-metrowy nasyp kolejowy i most "Three Tier Bridge."

Za przejściem w skałach rozpoczynało się nagłe obniżenie terenu przypominające niewielką dolinę. Na jej dnie, w okresie monsunowym, płynął niewielki strumień transportujący nadmiar wody z gór. W tym miejscu Japończycy postanowili wykonać wysoki na 7 metrów nasyp kolejowy, a tylko w samym sąsiedztwie strumienia zbudować most. Na fotografiach 128 i 129 widoczny jest omówiony nasyp.

Początek 7-metrowgo nasypu przed mostem Three Tier Bridge. Fotografia 128. Początek 7-metrowgo nasypu przed mostem "Three Tier Bridge".

Japończycy najczęściej stosowali nasypy w miejscach, gdzie dostęp do materiału skalnego, niezbędnego do jego budowy, był nieograniczony i budowa mostu niebyła potrzebna. Poza tym przy niskiej jakości pracy jeńców, nasyp był o wiele bardziej wytrzymały i bezpieczny niż drewniany most. Pierwszym krokiem przy budowie nasypów było oczyszczenie terenu drzew i zarośli. Szerokość podstawy nasypu uwarunkowana była jego planowaną wysokością. Nadzór nad jego budową najczęściej powierzany był jednostkom wojskowym. Inżynierowie japońscy angażowali się przy bardziej skomplikowanych pracach. Fotografia 132 ukazuje fragment nasypu i most "Three Tier Bridge". Wzdłuż torów widoczne są zapasowe podkłady kolejowe zabezpieczające przed osuwaniem się materiału skalnego.

Fragment 7-metrowej wysokości nasypu kolejowego w rejonie mostu Three Tier Bridge. Fotografia 129. Fragment 7-metrowej wysokości nasypu kolejowego w rejonie mostu "Three Tier Bridge". Widoczne są pozostałości podkładów kolejowych.

Po wojnie most został rozebrany i obecnie można podziwiać tylko nasyp oraz występy skalne, na których wspierały się drewniane filary mostu. Fotografia 130 ukazuje owe występy. Fotografia 131 przedstawia dolinę nad którą przebiegał most "Three Tier Bridge". W dali widać schody pozwalające zwiedzającym zejść z nasypu kolejowego do podnóża doliny.







Koniec nasypu i dolina nad którą biegł most Three Tier Bridge. Fotografia 130. Koniec nasypu i dolina nad którą biegł most Three Tier Bridge.























Koniec nasypu i dolina nad którą biegł most Three Tier Bridge. Fotografia 131. Koniec nasypu i dolina nad którą biegł most "Three Tier Bridge".























Fragment 7-metrowej wysokości nasypu kolejowego i most Three Tier Bridge. Fotografia 132. Fragment 7-metrowej wysokości nasypu kolejowego i most "Three Tier Bridge". Zdjęcie wykonane w 1945 roku.





















Japoński pociąg towarowy na moście 'Three Tier Bridge'. Fotografia 133. Japoński pociąg towarowy na moście "Three Tier Bridge".
























Przejście w skałach zwane "Hinotk Cutting"

Po przejechaniu nasypu i mostu "Three Tier Bridge" pociąg przejeżdżał przez kolejne przejście w skałach nazwane przez jeńców "Hintok Cutting".

Przejście w skałach zwane Hintok Cutting. Fotografia 134. Przejście w skałach zwane "Hintok Cutting".

Przy jego budowie zaangażowali byli głównie żołnierze z obozów "Hintok Mountain" i "Hintok Bridge". W czasie budowy wszystkich przejść Japończycy utrzymywali normę postępu w przebijaniu się przez skały wynoszącą 1 metr na dzień. W okresie "Speedo" norma podwyższona została do trzech metrów na dobę. Oznaczało to, że prace trwały często po 15-18 godzin dziennie. W odległości 200 metrów za omawianym przejściem tory przecinała droga zwana "Hintok Road". po niej to jeńcy z obozów "Hintok Mountain" i "Hintok River" codziennie docierali na plac budowy. Drogra ta była także głównym szlakiem zaopatrzeniowym prowadzącym do pierwszego z wymienionych obozów. Około 300 metrów dalej znajdowała się stacja kolejowa "Hintok". Wyposażona była w dwa tory pozwalające mijać się pociągom.

Odcinek linii kolejowej pomiędzy Thre Tier Bridge a Compressor Cutting. Fotografia 135. Odcinek linii kolejowej pomiędzy "Three Tier Bridge" a "Compressor Cutting".























Stacja kolejowa Hintok. Fotografia 136. Stacja kolejowa Hintok.
























Stacja kolejowa 'Hintok'. Fotografia 137. Stacja kolejowa "Hintok". Zdjęcie wykonane zostało pomiędzy dwoma torowiskami, umożliwiającymi pociągom mijanie się. Podkłady z prawego torowiska wciąż są bardzo dobrze widoczne.



















Strona: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 15, 16, 17, 18, 19